Richtlijnen

De Letselschade Richtlijnen (hierna: Richtlijnen) voorzien in een standaard manier om schadeposten vast te stellen. Ze dragen bij aan duidelijkheid, voorspelbaarheid en transparantie bij de schaderegeling. Dit voorkomt (in de meeste gevallen) onnodige discussie en versoepelt de schaderegeling.

In sommige Richtlijnen staan normbedragen. Andere voorzien in een manier om schade te berekenen. De Letselschade Raad (meer specifiek de Werkgroep Normering) ontwikkelt, evalueert en beheert de Richtlijnen met als doel:

  • Discussie te voorkomen, zodat zaken sneller kunnen worden geregeld.
  • Gelijke gevallen gelijk te behandelen.

Breed draagvlak
In de Werkgroep Normering zitten vakspecialisten van de organisaties uit het Platformoverleg. De leden van de werkgroep evalueren de bestaande richtlijnen en adviseren het Platformoverleg over eventuele aanpassingen. Bij de ontwikkeling van nieuwe richtlijnen stemmen de werkgroepleden af met de eigen achterbannen om draagvlak te verzekeren.

Algemene bindende werking
De Richtlijnen hebben in beginsel een algemene werking en zijn toereikend voor de overgrote meerderheid van de letselschadezaken.

Concrete schadeberekening
Benadrukt dient te worden dat de Richtlijnen niet zaligmakend zijn: soms doet toepassing van een Richtlijn geen recht aan de schade of risico’s van iemand met letselschade. In dat geval kan een concrete schadeberekening worden gemaakt. Uiteraard dient die concrete schade wel onderbouwd te worden.

Andere hulpmiddelen
Naast de Richtlijnen kent De Letselschade Raad ook andere hulpmiddelen voor de behandeling van letselschade, zoals een Aanbeveling, Leidraad of Handreiking. Deze worden ontwikkeld, geëvalueerd en beheerd door diverse werkgroepen waarin alle belanghebbende professionals vanuit De Letselschade Raad vertegenwoordigd zijn.
Een belangrijk verschil tussen deze hulpmiddelen en de Richtlijnen is, dat deze andere hulpmiddelen géén bindende werking hebben, welke juist wél kenmerkend is voor een Richtlijn. Het staat partijen vrij deze te volgen, maar ze zijn er niet toe verplicht. Ze bieden handvatten en beogen partijen van nut te zijn bij de schaderegeling, maar staan maatwerk niet in de weg.

Voorbeelden van voornoemde hulpmiddelen zijn:
– Aanbeveling Werken met 1 Medisch Adviseur
– Leidraad Afwikkeling Beroepsziektezaken
– Handreiking Zorgschade
– Financiële Paragraaf.